Skip to content
21/12/2012 / nowherelandcountess

1 = Ett (Eτ)

Κουράστηκες και σε καταλαβαίνω. Τον τελευταίο καιρό σε βλέπω όλο και πιο συχνά να στέκεσαι με τους ώμους γυρτούς. Να βαριέσαι. Να μην τα θες όλα αυτά. Να σε στριμώχνει η αγάπη σε μια γωνιά και εσύ να χαμηλώνεις το βλέμμα σου για να της ξεφύγεις. Κάποια στιγμή που τώρα μου διαφεύγει άρχισε το σκοτάδι να χτίζει τον τοίχο ανάμεσα μας, σιγά σιγά αλλά επίμονα. Σταμάτησες να μου μιλάς. Σταμάτησες να μοιράζεσαι το τσιγάρο σου μαζί μου κι εγώ ξεθώριασα σαν άστρο που μέσα στους αιώνες λάμψης του αποφάσισε κάποια στιγμή να κοιμηθεί. Δεν σε φωτίζω, δεν σε ζεσταίνω, δεν μετρώ τις μέρες σου και η περιστροφή μου δεν μοιάζει με χορό πια, αλλά με μια επίπονη ζαλάδα. Σβήσε το άστρο μου, σταμάτα την περιστροφή και κατέβα.

Ξεχασμένη σε ένα συρτάρι παλιώνει η πρωτόλεια συμφωνία. Η γραφή ξεθώριασε, σαν τις υποσχέσεις μας. Κάτι δεν στέκεται ίσο πια στο βασίλειο μας. Έχει γύρει σαν ταλαιπωρημένο καράβι που διαισθάνεται το ίδιο του το ναυάγιο να πλησιάζει αναπόφευκτα. Ποιος έσπασε την συμφωνία πρώτος άγνωστο, το αποτέλεσμα γνωστό και εμφανές. Παντού έμπαζαν νερά που πλημμύριζαν τον πανικό. Το τέρας αυτό τρέφεται από πανικό και αδιαφορία. Περιδιαβένει στα σκοτάδια και μας πιάνει από το λαιμό. Μέχρι να μην μείνει ούτε μια στάλα ανάσας. Μόνο ένας βαθύς τελευταίος αναστεναγμός πριν το «Αλλιώς τα περιμέναμε, και αλλιώς μας ήρθαν». Τελευταία πράξη του έργου είναι αυτή που θα παιχτεί στον βυθό της θάλασσας, μια λυτρωτική ασφυξία και ένας πνιγμός στο ναυάγιο. Και μετά κενό. Κανένα από τα αστέρια μας δεν θα φτάνει να φωτίσει την πίσσα του βυθού.

Κι όμως κάποτε η θάλασσα δεν ήταν ο τάφος μας. Κάποτε επιπλέαμε γελώντας σε αυτήν και εξερευνούσαμε με περιέργεια τον μακρινό βυθό της. Κάποτε η αιώνιοτητα φαινόταν να στενεύει τα όνειρα μας. Κάποτε σταματούσαμε το χρόνο για να ζήσουμε λίγο παραπάνω κάτι ζεστά απογεύματα. Κάποτε μου κρατούσες το χέρι χωρίς να στο ζητήσω, κάποτε με φιλούσες χωρίς να το απαιτήσω, κάποτε δεν χόρταινες από τις χαραμάδες του κορμιού και ξεδιψούσες με αλμυρό ιδρώτα. Κάποτε η λάμψη των ματιών σου αντικρυστά από τα δικά σου ήταν το καύσιμο που έτρεφε το σύμπαν και κρυβόταν σχολαστικά στις έλικες του γαλαξία. Μια κρυφή σπίθα πανάρχαιας αλήθειας που θα διηγούνταν μια ιστορία από την αρχή.

Ett είναι το ένα στα σουηδικά. Ένα φιλί μας κράτησει μαζί.

Νούμερο 1 δίσκος μου για αυτή τη χρονιά είναι το «Jake Bugg» του Jake Bugg.

jake-bugg-album-cover-22

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: