Skip to content
04/12/2012 / nowherelandcountess

17 = Sjutton (Χου-τόν)

Νομίζε πώς κατάφερνε να ισορροπεί. Πόσο γελασμένη ήταν. Τα πόδια της είχαν στήσει χορό με τις πλάκες του πεζοδρομίου. Πόσο πιο εύκολο θα ήταν χωρίς τόσο ποτό! Παλιά ζωή, κενή ζωή. Στέκεται τώρα στη στάση, τυλιγμένη γύρω από την κολώνα σαν το φίδι.

Πριν βγει από το σπίτι, είχε κοιταχτεί στον καθρέφτη. Έψαχνε να βρει τον δίδυμο εαυτό της, αλλά κρυβόταν καλά στα νησιά του καλοκαιριού. Έπρεπε να γυρίσει, έλειπε το κομμάτι. Αγρύπνια τα βράδια, καταστροφή τα πρωινά, βγήκε λοιπόν για να ψάξει να τον βρει. Παντού όμως αντίκρυζε βλέμματα κενά, ομορφιά ψυγείου, χαμόγελα που έκρυβαν κοφτερά δόντια και γέλια συμβιβαστικά. Καποιο χέρι είχε ασβεστώσει τσαπατσούλικα την πόλη με μια επίπλαστη τρυφηλότητα , αλλά δεν έδειξε αρκετή επιμέλεια ώστε να καλύψει όλες τις ουλές και τις κακοτεχνίες. Αναζήτησε τους καλά κρυμμένους «υπονόμους» που σίγουρα δεν παύουν να χάνουν το ενδιαφέρον τους, σε αντίθεση με τα αποστειρωμένα σαλόνια. Τζίφος όμως κι εκεί.

Πίνει το πρώτο ποτό, πίνει και το δεύτερο. Σάπιο παρεάκι. Καλή η μουσική όμως. Καταβάθος ξέρει πολύ καλά ότι ο  δίδυμος εαυτός που ψάχνει είναι ένα συγκεκαλυμμένο ψέμα. Άλλον ψάχνει, αλλά ούτε απόψε θα τον δει. Παει κάμποσος καιρός που ξέρει ότι δεν θα της ξαναχαιδέψει τα μαλλιά ενώ κοιμάται και το έχει συνηθίσει αυτό. Η απώλεια είναι κάτι που μαθαίνεις να ζεις μαζί του. Βοηθάει σίγουρα και το ποτό. Βοηθάνε σίγουρα κι οι άλλες αγκαλιές. Μόνο που ξέρει ότι σε αυτές η νύχτα δεν θα περάσει. Όταν ξυπνούσε σε ξένα σπίτια έβλεπε τον ξένο δίδυμο εαυτό της στον καθρέφτη καθώς εξατμιζόταν το σύννεφο του χθεσινού αλκοόλ. Κι αυτός ο εαυτός δεν χαμογελούσε, είχε μαύρους κύκλους και ξεφτισμένο μακιγιάζ.

Στιβάχτηκε μαζί με όλους τους άλλους στο λεωφορείο. Σαν σχολικό ήταν με μαθητές της καθόδου. Όλοι τους συναγωνίζονταν να βγουν νικητές στην καταστροφή. Ο δίδυμος ευατός της σιγοψιθύριζε πώς μπορεί πια να μιλάνε, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να σπάσει τον καθρέφτη και να σταματήσει να τον ψάχνει. Δάχτυλα που καψαλισμένα από το τσιγάρο και ανάσα που μύριζε εμετό. Στα γόνατα της είχε γρατζουνιές, αλλά δεν πονούσε. Καθαρό μυαλό μόνο όταν πονάει.

Sjutton είναι το δεκαεφτά στα σουηδικά. Δεκαεφτά βαθμοί κάτω από το μηδέν η θερμοκρασία καθώς περίμενε στη στάση του λεωφορείου.

Νούμερο 17 δίσκος μου για αυτή τη χρονιά είναι to «Old Ideas» του Leonard Cohen.

Image

[http://www.youtube.com/watch?v=q6q7vCSmUU0]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: