Skip to content
21/12/2012 / nowherelandcountess

1 = Ett (Eτ)

Κουράστηκες και σε καταλαβαίνω. Τον τελευταίο καιρό σε βλέπω όλο και πιο συχνά να στέκεσαι με τους ώμους γυρτούς. Να βαριέσαι. Να μην τα θες όλα αυτά. Να σε στριμώχνει η αγάπη σε μια γωνιά και εσύ να χαμηλώνεις το βλέμμα σου για να της ξεφύγεις. Κάποια στιγμή που τώρα μου διαφεύγει άρχισε το σκοτάδι να χτίζει τον τοίχο ανάμεσα μας, σιγά σιγά αλλά επίμονα. Σταμάτησες να μου μιλάς. Σταμάτησες να μοιράζεσαι το τσιγάρο σου μαζί μου κι εγώ ξεθώριασα σαν άστρο που μέσα στους αιώνες λάμψης του αποφάσισε κάποια στιγμή να κοιμηθεί. Δεν σε φωτίζω, δεν σε ζεσταίνω, δεν μετρώ τις μέρες σου και η περιστροφή μου δεν μοιάζει με χορό πια, αλλά με μια επίπονη ζαλάδα. Σβήσε το άστρο μου, σταμάτα την περιστροφή και κατέβα.

Ξεχασμένη σε ένα συρτάρι παλιώνει η πρωτόλεια συμφωνία. Η γραφή ξεθώριασε, σαν τις υποσχέσεις μας. Κάτι δεν στέκεται ίσο πια στο βασίλειο μας. Έχει γύρει σαν ταλαιπωρημένο καράβι που διαισθάνεται το ίδιο του το ναυάγιο να πλησιάζει αναπόφευκτα. Ποιος έσπασε την συμφωνία πρώτος άγνωστο, το αποτέλεσμα γνωστό και εμφανές. Παντού έμπαζαν νερά που πλημμύριζαν τον πανικό. Το τέρας αυτό τρέφεται από πανικό και αδιαφορία. Περιδιαβένει στα σκοτάδια και μας πιάνει από το λαιμό. Μέχρι να μην μείνει ούτε μια στάλα ανάσας. Μόνο ένας βαθύς τελευταίος αναστεναγμός πριν το «Αλλιώς τα περιμέναμε, και αλλιώς μας ήρθαν». Τελευταία πράξη του έργου είναι αυτή που θα παιχτεί στον βυθό της θάλασσας, μια λυτρωτική ασφυξία και ένας πνιγμός στο ναυάγιο. Και μετά κενό. Κανένα από τα αστέρια μας δεν θα φτάνει να φωτίσει την πίσσα του βυθού.

Κι όμως κάποτε η θάλασσα δεν ήταν ο τάφος μας. Κάποτε επιπλέαμε γελώντας σε αυτήν και εξερευνούσαμε με περιέργεια τον μακρινό βυθό της. Κάποτε η αιώνιοτητα φαινόταν να στενεύει τα όνειρα μας. Κάποτε σταματούσαμε το χρόνο για να ζήσουμε λίγο παραπάνω κάτι ζεστά απογεύματα. Κάποτε μου κρατούσες το χέρι χωρίς να στο ζητήσω, κάποτε με φιλούσες χωρίς να το απαιτήσω, κάποτε δεν χόρταινες από τις χαραμάδες του κορμιού και ξεδιψούσες με αλμυρό ιδρώτα. Κάποτε η λάμψη των ματιών σου αντικρυστά από τα δικά σου ήταν το καύσιμο που έτρεφε το σύμπαν και κρυβόταν σχολαστικά στις έλικες του γαλαξία. Μια κρυφή σπίθα πανάρχαιας αλήθειας που θα διηγούνταν μια ιστορία από την αρχή.

Ett είναι το ένα στα σουηδικά. Ένα φιλί μας κράτησει μαζί.

Νούμερο 1 δίσκος μου για αυτή τη χρονιά είναι το «Jake Bugg» του Jake Bugg.

jake-bugg-album-cover-22

 

 

 

 

Advertisements
20/12/2012 / nowherelandcountess

2 = Två (Τβούα)

Με πόσα χιλιόμετρα χρειάζεται να τρέξεις για να ξεφύγεις από τον κακό σου εαυτό?Κι όταν τον συναντήσεις στο αντίθετο ρεύμα του δρόμου και σου θυμήσει την δύναμή του πόσα θα χρειαστεί να ξεχάσεις για να πάρεις θάρρος και να συγκρουστείς μαζί του?Κι όταν αυτή η σύγκρουση τραντάξει όλα σου τα κόκκαλα και σβήσει όλες τις αναμνήσεις, πόσο έτοιμος είσαι να μαζέψεις όλα τα κομμάτια και να ξανασηκωθείς πιο ψηλά από ποτέ? Είσαι προετοιμασμένος να ζήσεις την ελευθερία της καταστροφής για να αναγεννηθείς στα συντρίμμια μιας προδιαγεγραμμένης σύγκρουσης ή θα συνεχίσεις να την αποφεύγεις μέσα από παραδρόμους και μισές βοηθητικές λωρίδες?

Τελικά έμαθες ποτέ ποιος είσαι?Κατάφερες να διαχωρίσεις αυτά που βγάζεις προς τα έξω από τις πιο βαθιές και μυστικές σκέψεις σου? Πόσα πράγματα άντεξες να αλλάξουν γύρω σου χωρίς να ευχηθείς να χάσεις την επαφή σου με την πραγματικότητα?Όταν προσπάθησες να καταλάβεις γιατί αγαπάμε, γιατί ζούμε και γιατί μετά από κάθε προδοσία προσθέτουμε άλλο ένα στρώμα προστασίας στο στενό καβούκι μας, κατάφερες να εκβιάσεις την απάντηση ή την απέσπασες άνευ όρων σε ένα από τα βράδια που δεν ήρθαν ποτέ?

Ήθελες απλά να δεις τον κόσμο από ψηλά. Ανέβηκες λοιπόν όσο πιο ψηλά μπορούσες και μετά πήδηξες στο κενό.Δεν είχε μείνει και τίποτα άλλο να κάνεις μάλλον.

Två είναι το δύο στα σουηδικά. Δύο αυτοκίνητα σε αντίθετα ρεύματα έτοιμα να συγκρουστούν.

Νούμερο 2 δίσκος μου για αυτή τη χρονιά είναι το «An awesome wave» των alt-J.

alt-j_an-awesome-wave

 

19/12/2012 / nowherelandcountess

Blogovision Catch Up: No 08-03

No. 8: Grizzly Bear – «Shields»

Grizzly-Bear-Shields

 

No. 7: Mystery Jets – «Radlands»

MysteryJetsRadlands260412

 

No. 6: First Aid Kit – «The Lion’s Roar»

First-Aid-Kit-The-Lions-Roar

 

No. 5: The xx – «Coexist»  

images

 

No. 4: Of Monster And Men – «My Head Is An Animal»

omam-mhiaa

 

No. 3: Black Keys – «El Camino»

The_Black_Keys_El_Camino_Album_Cover

Λόγω φόρτου εργασίας και υπερποντίων (=υπερβαλτικών) ταξιδίων,θα υπάρχουν νέα πόστ απο αύριο 🙂

 

12/12/2012 / nowherelandcountess

9 = Nio (Νίο)

Θυμάμαι πολύ καθαρά τη στιγμή που σε ερωτεύτηκα. Νυχτερινό μπάνιο σε ένα βυθό σκοτεινό γεμάτο από άγνωστο. Αισθανόμουν ότι ήθελα να σου τα πω όλα, ό,τι κι αν με ρωτούσες θα έπαιρνες την απάντηση. Τα χρόνια μου, τα βήματα μου, οι άσχημες στιγμές μου, η πόλη και οι δρόμοι της με είχαν οδηγήσει σε εκείνη την παραλία. Με είχε οδηγήσει σε εσένα και ήθελα να μπορέσουμε να μείνουμε εκεί. Τη μαγεία της στιγμής εκείνης την ζούσα ξανά και ξανά, πολλές παράλληλες ζωές σε μία που σταματούσαν το μυαλό μου. Αναρωτιόμουν πόσο θα μπορούσε να κρατήσει αυτό. Το χαμόγελό σου εκείνο το βράδυ, ακόμα κι όταν όλα δείχνουν το αντίθετο, με κάνει να πιστεύω ότι θα κρατήσει για πάντα. Κι όταν επιτέλους έρθει η στιγμή της ηρεμίας, θα κολυμπήσουμε πάλι μαζί στην ίδια σκοτεινή και δελεαστική θάλασσα.

Nio είναι το εννέα στα σουηδικά. Εννιά δευτερόλεπτα αρκούν για να ερωτευτείς και να άλλαξει η ζωή σου.

Νούμερο 9 δίσκος μου για αυτή τη χρονιά είναι το «Bloom» των Beach House.

Image

11/12/2012 / nowherelandcountess

10 = Tio (Τίο)

Κι αν δεν την είχες γνωρίσει ποτέ σου, έπρεπε να βρεις ένα τρόπο να την συναντήσεις. Μοναδικά λαμπερό πλάσμα, ψυχή άγρια και ανικανοποίητη. Υπήρχε κάτι ακαταμάχητο στον τρόπο που στεκόταν στο χώρο, ήταν σκλαβιά και ελευθερία να βρίσκεσαι κοντά της. Κι όλοι ήθελαν να βρίσκονται κοντά της.

Αυτή όμως αισθανόταν μόνη. Μόνη και ξεχασμένη σε ένα δρόμο που διάλεξει να μείνει και να περιμένει. Έτσι είχε μάθει να ζει. Να μένει εκεί που θέλει πάντα, μακριά από την λογική των άλλων μακριά και από την ίδια της την λογική. Επέλεγε το ακατόρθωτο και στεκόταν θαρραλέα μπροστά στην πιθανή αποτυχία. Πάλευε και ποτέ δεν ηττήθηκε.

Κανείς δεν μπορούσε όμως να καταλάβει πόσο είχε ανάγκη την συντροφιά. Πόσο χρειαζόταν την τρυφερότητα μιας ίσης σχέσης και αντιμετώπισης. Πόσο λαχταρούσε κάποιος να την πλησιάσει χωρίς φόβο και να δει αυτό που πραγματικά σκέφτεται. Να δει πίσω από το παραπέτασμα και να αποκρύνει την τρέλα της μοναξιάς των σκέψεων της. Κάποιος που θα χόρευε μαζί της ένα πολύ παλιό τραγούδι και χαιδεύοντας τα μαλλιά της καθησυχαστικά, θα πλησίαζε τα χείλη του στο αυτί της και θα ψιθύριζε «Δεν χρειάζεται να κρύβεσαι, έγω σε ξέρω. Σε ήξερα πριν σε γνωρίσω».

Την ξαναείδα μετά από καιρό. Πιο δυνατή και πιο όμορφη από ποτέ. Κι ας μην το ήξερε.

Tio είναι το δέκα στα σουηδικά. Δεκά χώρες είχε επισκεφτεί στη ζωή της κι αυτή ακόμα νοσταλγούσε το πρώτο της ταξίδι.

Νούμερο 10 δίσκος μου για αυτή τη χρονιά είναι το «The 2nd Law» των Muse.

Image

 

Αρέσει σε %d bloggers: